Uzun ve zorlu bir tedavi süreci geçirdim. 3 yıl önceye kadar (görevinin başına geçebileceksin, öğretmenlik yapabileceksin) deselerdi bunu hayal bile edemezdim. İl ve ilçe milli eğitim müdürlüğü, okul yöneticileri, öğretmen arkadaşlarım, ailem ve öğrencilerimin büyük desteği ile tekrar göreve başladım. Hiçbir zaman pes etmeyi düşünmedim. Bir an önce öğrencilerime bilgilerimi aktarabilmek için mücadele ettim. Şimdi bunu yapabiliyor olmak müthiş bir şey. Mesleğime duyduğum sevgi, motivasyonumu müthiş bir şekilde artırdı. Oturamaz, konuşamaz denen bir durumdan, öğrencilerime bilgi aktarabilme aşamasına gelmenin mutluluğunu yaşıyorum.
    
     - ENGELLİ OLARAK ÖĞRETMENLİK YAPMANIN ZORLUKLARI VAR -   

Orduhan İnanç, tekerlekli sandalyeyle öğretmenlik yapmanın zorlukları olduğunu kaydederek, şunları anlattı:

Okulumuzun fiziki yapısı durumuma pek uygun değil. Elimizden geldiğince öğretmen, öğrenci ve ailemin yardımıyla zorlukları aşmaya çalışıyoruz. Okulun bahçesinde, alt bahçeden üst bahçeye çıkış rampasının olmaması benim için biraz sıkıntılı oluyor. Küçük bir rampa yapılması için çeşitli girişimlerimiz oldu. İnşallah bunlardan sonuç alacağız. Asıl önemlisi ise evden okula yaklaşık 500 metre ana yoldan gidip geliyorum. Bu yolu günde üç kez kullanıyorum. Yolda yaya kaldırımı olmadığından dolayı büyük sıkıntı yaşıyorum. Araçların hızlı gitmesi benim için güvensiz bir ortam oluşturuyor. Yola hız kesicilerin konulması için Kaymakamlığa dilekçe verdim ama, olumsuz cevap aldım. Bunun üzerine tekrar dilekçe verdim. İnşallah hız kesiciler yapılırsa evimle okulum arasında güvenli şekilde gidip gelebileceğim. Hayatım daha kolaylaşacak.    

İnanç, göreve başladığında okulun spor alanında hiçbir imkanında olmadığını, ancak köyün ileri gelenleri ve yardımseverlerin katkıları ile okula malzeme alındığını, eksiklerin temin edilebilmesi için de girişimlerini sürdürdüğünü sözlerine ekledi.